“Je zult mij nooit een toerist uit een bollenveld zien schoppen. Zoveel schade geeft het nu ook weer niet en hun foto’s – die wellicht de hele wereld overgaan – zijn veel waard. Voor die paar euro schade kun je niet een reclamebureau betalen om promotie voor je te maken.”

In de Spiegel is de rubriek van Flower Science waarin elke week iemand uit de bloembollensector in de spiegel kijkt. In tien korte vragen blikt deze persoon naar het heden, zijn verleden en de sector in de toekomst. Aan het woord Jan van der Slot, een duurzame ondernemer met een stevige mening over de sector.

Als je in de spiegel kijkt, wat voor soort ondernemer zie je dan?

Ik zie een hardwerkende, enthousiaste ondernemer met hart voor het bloemenvak. Daarnaast probeer ik vooruitstrevend te zijn en te blijven, met oog voor mijn omgeving.

Hoe denk je dat je medewerkers / collega’s je zullen omschrijven?

Lastige vraag, maar ik denk dat ze me een hardwerkende en serieuze man vinden. En daarnaast denk ik dat ze me een sociale baas vinden die met respect met z’n personeel omgaat.

Wat was je eerste baan(tje) en wat kocht je van je eerste geld?

Als heel jong kind werkte ik al in het bedrijf van mijn vader. Ik denk dat ik al vanaf mijn 6e of 7e aan het bollenpellen was. Ook heb ik bloemen verkocht langs de kant van de weg. Het vak is me echt met de paplepel ingegoten. Van mijn eerste geld kocht ik speelgoed, ik was nog zo jong!

Wat is jouw mooiste moment van de werkdag?

Als ik ’s morgens met een kop koffie in mijn hand mijn ronde doe: door de schuur, in de kassen of over het land. Dat is net voor 7 uur. Alles is dan nog mooi stil. Het personeel is er nog niet en ik vind het dan fijn om in alle vroegte te zien hoe alles erbij staat: de gewassen en de bloemen. Even later komt iedereen binnen en dan gaat het weer los. Ook fijn natuurlijk.

Wat vind je het minst leuk aan je werk?

Moeilijke vraag, maar wat ik weleens lastig vind, is communicatie. Ik heb veel goede Poolse mensen in dienst en ik spreek inmiddels een aardig woordje Pools, maar als er kleinigheidjes zijn of als er gewoon iets ingewikkelds uitgelegd moet worden, dan is er toch die taalbarrière.

Wat doe je om je bedrijf toekomstbestendig te maken en/of te houden?

Tja eigenlijk zou ik moeten zeggen, wat niet? Wat dat betreft ben ik best vooruitstrevend. Ik sta midden in de samenleving en ik anticipeer op de dingen die om mij heen gebeuren. Ik wil weten wat mijn klant wil, wat zijn klant wil en wat de eindgebruiker wil.

Met wie of wat binnen de sector zou je graag willen samenwerken? Of wie vind je dat zouden moeten samenwerken?

Wij werken onder andere samen met de Hogeschool Leiden op het gebied van zuur. Dit levert ons nieuwe inzichten op die we graag verder willen ontwikkelen. Nieuwe innovatieve ideeën om het zuurprobleem te lijf te gaan. Dit willen we in de praktijk graag gaan toepassen met onze afnemers.

Daarnaast denk ik dat we als sector veel meer moeten samenwerken met onze bewonderaars: de eindgebruiker zoals de toerist bijvoorbeeld. Je zult mij nooit een toerist uit een bollenveld zien schoppen. Zoveel schade geeft het nu ook weer niet en hun foto’s -die wellicht de hele wereld overgaan- zijn veel waard. Voor die paar euro schade kun je niet een reclamebureau betalen om promotie voor je te maken. Ik stel mijn velden gewoon open voor deze mensen. Ik word er zelfs vrolijk en trots van als ze foto’s maken van mijn product of mijn veld. We leven in de bollenstreek toch juist van hun enthousiasme? Als je naar Frankrijk op vakantie gaat zie je tal van wijnboeren en wijnhuizen waar je op bezoek kunt om van hun product te proeven of een rondleiding te krijgen. Bij mij zijn ze ook welkom. We moeten het als sector veel meer uit gaan dragen met z’n allen!

Wat denk je dat er gaat veranderen in de bloemenbollensector komende jaren?

Bedrijven worden groter en kapitaalkrachtiger. Dat is ook nodig om de stap te maken naar een duurzame manier van telen. Er is namelijk wel een bepaalde bedrijfsomvang nodig als je wilt gaan investeren in duurzamere technieken. Wij doen al veel aan duurzaam ondernemen. Zo heb ik 1400 zonnepanelen op mijn dak, ik gebruik kaslucht om te drogen en ik gebruik GPS bij het berijden van het veld. Met GPS bijvoorbeeld kun je het land veel beter benutten. Door mijn duurzame wijzigingen heb ik mijn teelt verviervoudigd, maar mijn gasverbruik is niet omhoog gegaan. Wij hebben als bedrijf in 2015 een prijs van het IDC gewonnen voor het meest energiezuinige bedrijf van de bollenstreek. Niet veel mensen weten dit nee, ik loop er eigenlijk ook niet eens mee te koop. Dat is ook wel een beetje bollenstreek-eigen he? We zijn veel te bescheiden!

Welk onderwerp zou je willen agenderen voor een van de komende Flower Science cafés?

Ik zou het weleens willen hebben over schaalvergroting versus duurzaamheid. Ik ben namelijk van mening dat als je duurzaam wilt ondernemen, je ook genoeg geld moet verdienen om te investeren in nieuwe technieken. Je kunt eigenlijk alleen investeren als je een kapitaalkrachtig bedrijf bent en genoeg omzet draait. Voor kleine bedrijven loont het bijna niet om deze investeringen te doen. Ik zou graag met mijn collega’s en de politiek naar deze zaken willen kijken. Hoe kunnen wij betere kavelverdeling krijgen en grotere bouwblokken? En hoe kunnen we elkaar hierin tegemoetkomen?

Als je niet voor dit vak had gekozen, wat zou je dan willen doen?

Vroeger wilde ik altijd profwielrenner worden, dat was echt mijn jongensdroom. Maar ik geloof dat ik er niet rouwig om hoef te zijn dat het nooit gelukt is. Er komt zoveel nare informatie boven tafel over de profwielrennerij. Ik wielren overigens nog steeds, als hobby.