“Als klein jochie was ik altijd samen met mijn neefje aan het klojo-en op het bedrijf. Muizen vangen, verstoppertje spelen en kattenkwaad uithalen. Later werd dat natuurlijk iets serieuzer en moesten we gaan bollenpellen. Op den duur werd dat voor ons te saai en was het natuurlijk veel leuker om op de trekker te rijden.”

In de Spiegel is de rubriek van Flower Science waarin elke week iemand uit de bloemensector in de spiegel kijkt. In tien korte vragen blikt deze persoon naar het heden, zijn verleden en de sector in de toekomst. Aan het woord Hedwig Damen van de Firma Damen uit Voorhout, een drukke ondernemer over het mooie bestaan in het bloembollenbedrijf.

Als je in de spiegel kijkt, wat voor soort ondernemer zie je dan? Een gedreven ondernemer. Die 24 uur per dag is voor mij echt te weinig. Ik wil alles. Ook naast mijn werk heb ik nog te weinig tijd voor mijn hobby’s. Ik ben gewoon een druk baasje.

Hoe denk je dat je collega’s je zullen omschrijven? Ik denk als een stresskip, maar ook als een sociale ondernemer. Ik sta voor iedereen klaar.

Wat was je eerste baan(tje) en wat kocht je van je eerste geld? Ik ben al bij het bedrijf betrokken sinds ik in de wieg lig. We zijn een echt familiebedrijf. Mijn overgrootvader is begonnen in 1875. Rond het jaar 1910 ging hij naar Duitsland. Dat was een hele onderneming in die tijd. Er kwam een trein, tram en paardenwagen aan te pas. Zo begon de export van bollen. Na mijn overgrootvader zette zijn zonen, waaronder mijn opa Henk Damen, het bedrijf voort. Mijn broers en mijn neven zijn – net als ik – daarna ingestapt. Ik ben de vierde generatie.

Als klein jochie was ik altijd samen met mijn neefje aan het klojo-en op het bedrijf. Muizen vangen, verstoppertje spelen en kattenkwaad uithalen. Later werd dat natuurlijk iets serieuzer en moesten we gaan bollenpellen. Op den duur werd dat voor ons te saai en was het natuurlijk veel leuker om op de trekker te rijden. Spelenderwijs ben ik één geworden met het bloembollenvak. In vakanties werkte ik soms 50 uur in de week voor één gulden per uur. Ik was hartstikke rijk met 50 gulden per week. Van mijn gespaarde geld heb ik een brommer gekocht en opgeknapt.

Wat is jouw mooiste moment van de werkdag? Steeds meer besef ik me dat alle dagen mooi zijn, zolang iedereen gezond is. Als ik lekker druk in de weer ben en alles loopt goed, dan is het een goede dag. We draaien nu ook weer een hartstikke goed seizoen en daar ben ik blij mee. Straks als het voorjaar echt start en het gewas weer tot leven komt, dan zijn dat wel echt de mooiste momenten van het jaar. Dan heb je echt eer van je werk. Mijn favoriete moment is als ik in de avonduren over de velden loop en alles rustig is. Er wordt niet meer gebeld en ik geniet van de bloei, de geuren en de kleuren. Het leven met de seizoenen is ook een voordeel van mijn werk. Elk seizoen hebben wij weer andere bezigheden en elk seizoen heeft zijn charme.
Wat vind je het minst leuk aan je werk? De stress. Dat heeft nu eenmaal te maken met het vak. En dan vooral de handel. Het gaat de hele dag door en alles moet vaak direct, op tijd en met een strakke planning. Ik wil iedereen graag 100% tevreden houden. Alles moet kwalitatief in orde zijn. Dat geeft me veel voldoening, maar helaas soms ook stress. Ongetwijfeld heeft het te maken met dat ik me ook met van alles en nog wat ‘bemoei’ en bezighoud. Zo ben ik een fanatieke carnavalfan en ben ik ook ieder jaar weer vrijwilliger bij de Bloemencorso. Dan heb ik tegenwoordig ook nog een zoon die bij Feijenoord speelt. Tja, ik heb gewoon een vol, mooi en druk bestaan!

Wat doe je om je bedrijf toekomstbestendig te maken en/of te houden? In de eerste plaats door kwalitatieve producten te leveren en onze beloftes na te komen. Mijn producten zijn goed maar ik hoef niet per se bij de top horen. Dat hoort niet bij ons bedrijf. Ik ben wel aangesloten bij MPS-GAP. Hierin zijn eisen geformuleerd voor veilige, duurzaam geteelde, kwalitatief goede en traceerbare producten. Daarnaast proberen wij ook zoveel mogelijk te digitaliseren.

Met wie of wat binnen de sector zou je graag willen samenwerken? Of wie zouden moeten samenwerken? Ik werk al erg veel samen. Vooral met bevriende bedrijven. Het is allemaal een kwestie van vraag en aanbod. Ik zeg altijd: ik hoef op zaterdagavond niet naar het casino. Gokken en spelen doe ik de hele week al.

Wat denk je dat er de komende jaren gaat veranderen in de bloemenbollensector? Alles is veel transparanter geworden. Dat heeft ook te maken met digitalisering. De hele wereld kijkt mee naar het aanbod en de prijzen. Ik vind het wel belangrijk dat we de prijs niet altijd leading laten zijn. Want anders maken we ons product kapot. We hebben in deze streek een uniek product. Onze bollen zijn wereldwijd bekend. Kwaliteit moet wel voorop blijven staan.

Welk onderwerp zou je willen agenderen voor een van de komende Flower Science cafés? Niet echt een onderwerp, maar wel een locatie. Ik wil graag het nieuwe gebouw van Keukenhof zien. Een Fower Science Café in het nieuwe hoofdgebouw van Keukenhof zie ik daarom wel zitten.

Als je niet voor dit vak had gekozen, wat zou je dan willen doen? Ik vind heel veel dingen leuk. Maar ik denk dat ik handelaar in een ander product zou worden. Ik praat graag en maak er zo nu en dan een grapje bij. Ik heb gewoon wel lol in de handel. Maar als ik even verder nadenk, dan zou ik ook wel skileraar willen zijn of profvoetballer. Als ik maar kan reizen. Dat zit in mijn bloed!