“We zijn momenteel binnen ons bedrijf erg bezig met de toekomst. Mijn zonen hebben eventueel interesse om het bedrijf in te gaan. En natuurlijk kijken we dan naar de ontwikkelingen om ons heen. Zo is schaalvergroting volop aan de orde, daar willen we graag in mee.”

In de Spiegel is de rubriek van Flower Science waarin elke week iemand uit de bloemensector in de spiegel kijkt. In tien korte vragen blikt deze persoon naar het heden, zijn/haar verleden en de sector in de toekomst. Aan het woord René Hulsebosch van de Firma J.G.J. Hulsebosch in de Zilk en Vogelenzang.

Als je in de spiegel kijkt, wat voor soort ondernemer / medewerker zie je dan? De jongste van de drie broers die een bloembollenkwekerij en -broeierij van snijhyacinten in de Bollenstreek runnen. Mijn ene broer is vooral actief op het land, mijn andere broer zit voornamelijk in de schuur en houdt zich bezig met de verkoop. Ik ben meer de man die overal inzetbaar is, het overlegpunt is en daarmee meestal ook het aanspreekpunt voor de buitenwacht.

Hoe denk je dat je medewerkers / collega’s je zullen omschrijven? Als een rustige ondernemer, maar wellicht soms ook wat eigenwijs en tegendraads. Ik probeer altijd de overview te houden in het bedrijf en dan mag je met reden toch af en toe kritisch zijn?

Wat was je eerste baan(tje) en wat kocht je van je eerste geld? Vroeger werd je bij ons thuis, als je uit school kwam, meteen aan het werk gezet. In de schuur of op het land. Het lag er maar net aan waar je nodig was. Werken hoorde erbij. Toen ik ouder werd, werd ik natuurlijk ook productiever. Aan het einde van de zomer kreeg ik daar dan een bedrag voor. Net als iedereen kocht ik in die tijd een cassetterecorder. Nee ik wilde niet altijd bollenkweker worden, als bij ons thuis vroeger de commissionairs langskwamen in mooie pakken en dure auto’s dan dacht ik… dat lijkt me wel wat! Uiteindelijk ben ik naar de agrarische tuinbouwschool gegaan en ben ik het bedrijf ingerold. Zo gaat dat nu eenmaal in dit vak. Je hebt vrienden met dezelfde interesses, je wordt beïnvloed door je omgeving en voor je het weet zit je in de bollen. Ik zie het nu ook weer gebeuren met mijn eigen zoons, in eerste instantie was er geen interesse in opvolging, maar ook zij tonen nu interesse.

Wat zijn jouw mooiste werkmomenten? De periode van maart/april. Het vroege voorjaar. De winter is achter de rug en het gewas zie je langzaam omhoog komen. Ik ben altijd weer benieuwd hoe het opkomt. Het is ook een zorgeloze tijd, want er zijn nog geen problemen zichtbaar zoals eventuele ziektes.

Wat vind je het minst leuk aan je werk? We werken met bijzondere producten. De tulp en de hyacint zijn mooie en populaire bloemen, maar het zijn soms ook lastige producten. Hoe je ook je best doet en hoe je ook bezig bent met preventieve maatregelen, er blijft altijd kans op ziektes of zuur. Dan is het niet prettig dat je met een jaarproduct werkt.

Wat doe je om je bedrijf toekomstbestendig te maken en/of te houden? We zijn momenteel binnen ons bedrijf erg bezig met de toekomst. Mijn zonen hebben eventueel interesse om het bedrijf in te gaan. En natuurlijk kijken we dan naar de ontwikkelingen om ons heen. Zo is schaalvergroting volop aan de orde, daar willen we graag in mee. Daarnaast denk ik dat steeds meer bollenkwekers zelf gaan exporteren. Als ik kijk naar mijn zoons, dan zijn dat ook veel meer handelaren dan de generatie die nu in het bedrijf zit. We zijn in ieder geval volop in gesprek met elkaar en we doen dat ook met externe begeleiding.

Met wie of wat binnen de sector zou je graag willen samenwerken? Of wie vind je dat zouden moeten samenwerken? Wij werken samen met zeven kwekers mee aan het project van het Rabobank Innovatiefonds: Hyacinten Waterbroei. Voor de niet kenners: hyacinten kweek je in de winter normaal gesproken op potgrond en wij experimenteren nu met waterbroei. Het is erg prettig om dit samen te doen, zodat we ervaringen met elkaar kunnen uitwisselen. Ook is de steun van de Rabobank hierbij erg welkom. Uiteraard investeren de kwekers zelf ook mee.

Wat ik wel jammer vind, is dat met het opheffen van het productschap tuinbouw nu een situatie is ontstaan waarbij je zelf kunt kiezen of je je aansluit bij een fonds. Het hyacintenfonds is hiervan een voorbeeld. Voor het productschap betaalden we allemaal een verplichte heffing en nu kun je je vrijwillig aansluiten bij zo’n fonds. Het nadeel is dat de transparantie verdwijnt, beschikbare informatie is alleen voor leden. Oké het voorkomt de zogenaamde freeriders die niet mee betalen, maar eerlijk gezegd komt belangrijke informatie toch wel naar buiten, het zal niet geheim blijven. Ik weet niet of dit een goede ontwikkeling is.

Wat denk je dat er gaat veranderen in de bloemenbollensector komende jaren? Naast de genoemde schaalvergroting en het korter worden van de keten denk ik ook dat we veel nieuwe innovaties tegemoet kunnen zien. De wereld en techniek om ons heen verandert. En ook wij als sector kunnen daarvan profiteren, alleen gaat het wellicht niet zo snel. Dat heeft nu eenmaal te maken met het feit dat wij werken met jaarproducten. Alles heeft een lange adem nodig. Maar als ik bijvoorbeeld kijk naar het project waterhyacinten, dan krijgt het steeds meer vorm. Er zijn nu bijvoorbeeld plastic bakken gemaakt waar alle kwekers straks weer profijt van hebben.

Welk onderwerp zou je willen agenderen voor een van de komende Flower Science cafés? Ik zag al een interessant onderwerp op 21 september, dan gaat het Flower Science Café over de toekomst van het agrarisch bedrijf. Zoals gezegd zijn mijn jongens zich aan het verdiepen in eventuele opvolging. Bovendien wordt het café bij mij om de hoek georganiseerd (in De Zilk) dus het staat in mijn agenda!

Als je niet voor dit vak had gekozen, wat zou je dan willen doen? Dan zou ik iets in de techniek doen. Ik vind techniek een van de leukste aspecten van ons vak. Het is echt heel handig als je zelf wat kunt maken of repareren. Een goede techneut in je bedrijf is goud waard!